آخرین فیلم های منتشر شده در سایت مای موویز

در ۹ ژانویه ۱۸۳۶، پیر لاسنر، یک قاتل و دزد، پای چوبه دار و گیوتین می‌رود. او داستان زندگی خود را که در دوران انتظار برای اعدام نوشته است، به آلار، بازرس پلیس، می‌دهد. او همچنین از آلار می‌خواهد که از هرمین، دختر جوانی که بیش از ده سال سرپرستش بوده، مراقبت کند. در فلاش‌بک‌هایی از زندان در حین نوشتن لاسنر، از دفتر کار آلار در حالی که او و هرمین کتاب را می‌خوانند، و از حافظه دیگر خوانندگان پس از انتشار کتاب، ما دوران کودکی لاسنر را می‌بینیم که در برابر قلدرها از جمله کشیش‌ها ایستادگی می‌کند، دزدی‌های دوران جوانی‌اش، اولین قتلش، دوران کوتاه خدمت سربازی‌اش، فریب دادن یک شاهزاده خانم و رابطه‌اش با آوریل، مرد جوانی که در کنار او می‌میرد.

پس از شکست فرانسه در سال ۱۸۷۰، سه سال طول کشید تا جولیا عاشق الکساندر شود، مردی که به خاطر ثروتش با او ازدواج کرده بود. افسوس که وقتی جولیا می‌خواهد عشق خود را به همسرش ابراز کند، الکساندر اعتراف می‌کند که شعله اشتیاقش خاموش شده است.

نورای دوازده ساله در دنیای میانی و دشوار بین کودکی و بزرگسالی معلق است. میل جنسی در حال رشد او باعث شده تا از ورود به حمام‌های زنانه، جایی که مادرش در کودکی او را می‌برد، منع شود؛ اما او هنوز آن‌قدر بزرگ نشده که در بحث‌های بزرگسالانه با مردان روستای تونسی‌اش شرکت کند. تنها دوست واقعی نورا، دردسرسازی به نام صالح است که مطرود سیاسی روستا محسوب می‌شود.

شریک‌های قدیمی بازگشته‌اند و در موقعیت سختی قرار دارند! فرانسوا دچار بحران اخلاقی شده و رنه نیز وضعیت مشابهی را تجربه می‌کند. اما صداقت همیشه بهترین سیاست نیست. آن‌ها پس از تعلیق از خدمت به خاطر کارهایشان، بازمی‌گردند تا با جایگزین‌های خود که به مراتب فاسدتر هستند روبه‌رو شوند.

داستانی واقعی که به سبک اکسپرسیونیسم آلمانی تصویربرداری شده است. در دوران اشغال فرانسه توسط نازی‌ها، دکتر پتیو به یهودیان پیشنهاد داد تا برای فرار از دست نازی‌ها به آن‌ها کمک کند. آن‌ها به خانه او می‌آمدند و او با مهربانی به آن‌ها «واکسن‌های» مرگباری برای سفر پیش‌روی‌شان به آرژانتین تزریق می‌کرد. سپس تمام وسایلی را که با خود آورده بودند (علاوه بر پولی که قبلاً از آن‌ها گرفته بود) می‌دزدید و اجسادشان را در کوره جسدسوزی خانگی‌اش می‌سوزاند.

داستان فیلم در سال ۱۹۸۷ و در بحبوحه اعتصاب غذای اهالی صنعت سینمای مصر می‌گذرد. خود شاهین نقش یحیی را بازی می‌کند؛ کارگردان مشهور مصری که زندگی‌اش در فیلم‌های «اسکندریه... چرا؟» و «یک داستان مصری» به تصویر کشیده شده بود. یحیی که شیفته عمرو، بازیگر جذابی است که خودش او را کشف کرده و در بخش‌های اول و دوم سه‌گانه اسکندریه به عنوان همزاد خود به بازی گرفته بود، به عمرو فشار می‌آورد تا در پروژه‌های سینمایی مختلفی بازی کند؛ پروژه‌هایی که مدام تغییر می‌کنند، همان‌طور که نگاه یحیی به این بازیگر جوان دستخوش تغییر می‌شود. او ابتدا نقش هملت را به عمرو پیشنهاد می‌دهد که این بازیگر آن را فراتر از توانایی‌های خود می‌داند، و سپس نقش اصلی یک فیلم زندگی‌نامه‌ای موزیکال درباره اسکندر مقدونی را به او می‌دهد که شهر اسکندریه را در سال ۳۳۲ پیش از میلاد بنا نهاد.

آن‌ها بهترین دوستان دنیا هستند؛ پنج رفیق که در همه چیز با هم شریک بودند: وقایع مه ۶۸، سال‌های هیپی‌گری، موسیقی راک و عشق‌شان به برنادت. برنادت آن‌ها را ترک کرد تا ستاره راک شود و حالا پس از ۱۵ سال برای یک آخر هفته بازگشته است. ژان ماری پوآره در این فیلم با طنز فراوان و بازی‌های درخشان، پرتره‌ای از یک نسل را به تصویر می‌کشد.

دو برادر در حال مستی یک انبار را به آتش می‌کشند و ناخواسته باعث مرگ یک کارتن‌خواب خوابیده در آنجا می‌شوند. یکی از آن‌ها تمام تقصیرها را به گردن می‌گیرد و ده سال را در زندان سپری می‌کند.

پس از ترخیص از یک آسایشگاه روانی، مادری به پسرش مأموریت می‌دهد تا یک سوپرمارکت در حال ورشکستگی را در لیموژ احیا کند. او باید با مسئولیت‌های غیرمنتظره و چالش‌های مدیریت کارکنان فروشگاه دست‌وپنجه نرم کند.

زنی متهم به قتل از یک آسایشگاه روانی فرار می‌کند و روان‌پزشک او تلاش می‌کند تا پیدایش کند.